Kimi der ki kadın
Uzun kış gecelerinde
yatmak içindir.
Kimi der ki kadın yeşil bir
harman yerinde dokuz zilli
köçek gibi oynatmak içindir.
Kimi der ki ayalimdir,
Boynumda taşıdığım vebalimdir.
Kimi der ki hamur yoğuran,
Ne o, ne bu, ne döşek, ne köçek,
Ne ayal, ne vebal
O benim kollarım, bacaklarım
Yavrum, annem, kızkardeşim,
Hayat arkadaşımdır.

Nazım Hikmet Ran


Herhangi bir şiir dizesinden gerçeğe dönüş yapmak zordur. Oysa sözkonusu dizeler hayatın
tam da içinden geçiyorsa üstelik bir de ruhunuzun ta derinliklerinden konuşmuşsa, gerçekle
kucaklaşmanız an meselesidir. Tıpkı Nazım ustanın bu şiiriyle, günümüz gerçeklerinin
örtüşme ve ayrışma noktaları gibi..



* Son 7 yılda 4 bin 190 kadın öldürüldü.

* 2005-2011 arasında namus davası, yoksulluk, işsizlik, aldatma, evi terk etme, boşanma,
cinsel ilişkiye girmek istememe gibi nedenlerle işlenen cinayetlerde, erkeklerin kadınlar
üzerindeki tahakküm talebinin ön plana çıktığı görüldü.

* Doğu, Güneydoğu ve İç Anadolu'da namus üzerinden temellenen söylemlerle aile meclislerinin
ve aile hukukunun işletildiği belirtildi.

* 2011'in ilk 8 ayı içinde de 143 kadın cinayete kurban gitti. Yine aynı yıl içinde 76 kadın
cana kastedilen saldırıya maruz kaldı. 82 tecavüz vakası mahkemelere intikal etti. Katil
zanlılarının yüzde 25'inin 18 yaşından küçük olduğu vurgulanıyor.

* 2011'de 18-30 yaş arası zanlıların oranı yüzde 24, 31-40 yaş arası oranı yüzde 27,
51-60 yaş arası yüzde 18, 61-70 üstü yaş grubu oranı ise yüzde 6 oldu.

* 2011'in ilk 8 ayı içinde Türkiye'de yaşanan kadına yönelik şiddet olaylarında her 100 kadından
16'sı cinsel şiddete uğradı. En çarpıcı sonuç ise fiziksel ve cinsel şiddet yaşamış kadınların
yüzde 88'i, korku, ayıplanma, olayın duyulması endişesi, namus, dedikodu gibi gerekçeler nedeniyle,
ne yakın çevresine ne sivil toplum örgütüne ne de devlet kuruluşlarından birine başvurdu.

* 2005-2011 yılları arasında cinayetler en çok 2009'da işlendi.

* 2009'da kadına yönelik taciz vakası 624 oldu.

Ülkedeki siyasal, ekonomik ve toplumsal sorunların derinleşmesi, şiddetin meşrulaştırılması
gibi nedenlerin cinayetlerin artmasına yol açtığı vurgusu ön plana çıkarken, kadına şiddetin artarak
devam etmesinde, "egemen ataerkil yapı" ve toplumun kurumlarında şiddeti olağan gören
"cinsiyetçi kültür"ün yeniden üretimi büyük rol oynadı.

İnsan Hakları Derneği İstanbul Şubesi'nce hazırlanan bu raporu değerlendiren psikiyatris ve
sosyologların bazı öngörü ve tespitleri ise en az yaşananlar kadar çarpıcı görünüyor.

Şöyle ki ;

a) Kadına yönelik şiddet daha da artacak ve daha kötüye gidecek. Çünkü toplumun insana
verdiği değer azalıyor. Yükselen değer insanlık değil çünkü iktidarların projelerinde insan yok.
Kadın şiddete maruz kaldığı zaman, belki bir hastalıkla belki bir psikopat ruhla karşı karşıyadır.
Profesyonel yardım almalı. Karısı için ölen erkekten karısını öldüren erkeğe geçme izah edilmeden
çözüm bulunamaz. / Dr. Hamdi Kalyoncu (Psikiyatris)

b) Yüksek dozda fiziksel şiddet uygulanıyor. Kadına şiddeti önleyecek mekanizmalar çok yakın
bir tarihte oluşturuldu. Bugün artık bu konu insan hakları konusu olarak ele alınıyor. Kadına
şiddete yönelik istatistikler maalesef yetersiz. Karşılaştırma yapamıyoruz. İstatistiklerin bir yerde
toplanması lazım. Kadın dövmenin yanlış olduğunu öğretmek gerekiyor. / Prof. Dr. Nilüfer Narlı
(Sosyolog)

c) Toplumsal refah düzeyi, ekonomik kaygılar, tüketim kültürü ve kültürel yapının beslediği bir
şiddet olgusu yaşanıyor Türkiye'de. Ayrıca son dönemde yaşanan, insanın "insan" olarak
değersizleşmesi ön plana çıktığında şiddet kaçınılmaz oluyor. Tüketim kültürünün ihtiyaç-edinim
dengesiyle örtüşmemesi yüzünden erkeğin beklentileri değişiyor ve şiddeti körüklüyor. Maalesef
işsizlik başta olmak üzere kadının iş hayatında yerini hak ettiği şekliyle alamaması da aile içi
şiddeti arttırıyor. Türkiye'de kadınların yüzde 16'sı istihdama katılabiliyor. / Prof. Dr. Adnan
Gümüş (Sosyolog)


Peki bunca yeraltı zenginliklerine sahip Türkiye, bir yanıyla kültür medeniyetlerine kucak açmışken
diğer yanını neden hala cinsler arasındaki kin, öfke ve kan'dan soyutlayamaz..? Acaba insanımızın
kadına seslenirken kullandığı hitapların bunda etkisi olabilir mi..? Örneğin ; "ulan karı" bir sevgi belirtisi
ise veya "yenge, hatun" vay ki ne vay halimize.. Yahu şu kadının bir adı yok mu hala..?
Diğer taraftan gelmiş-geçmiş birçok siyasi öznenin bu anlamda ciddi sorumsuzluk örneği gösterdikleri
aşikardır.


Unutmadan ; bilinmelidir ki davamız, kadınlarımıza uygulanan şiddetle sınırlı değildir asla..
İnsanın insana kullandığı zulüm üzerinden baktığımızda elbette şiddet mağdurlarının sadece kadınlar
olmadığının bilincindeyiz. Hatta bu zulüm sürdükçe yazmaya da devam edeceğiz. Son yıllarda
hızla yükseliş gösteren şiddetin, kadınlarımıza daha sıklıkla yönelmiş olması, doğal olarak şu soruyu da
beraberinde getiriyor.

Türkiye neden "kadın"a karşı bu kadar öfkeli ve bu kadar acz içindedir..?

Şahsen bilmiyorum ama bildiğim birşey var ki ; annesi sokak ortasında onlarca bıçak darbesiyle öldürülen
bir çocuğa, hayatı yeniden sevdirmek hiç kolay değil..



Mine Gültepe
27 Ocak 2012